یک شب دلی به مسـلخ خونم کشید و
رفت دیوانــه ای به
دام جنونـم کشـــــــــــید و رفت پس کوچـه های
قلب مرا جســــــــــتجو نکرد اما مـرا به
عمـق درونم کشــــــــــــــید و رفت یک آســمان
ســــتاره ی آتش کشــــــیده را بر التـهاب
ســـــــــرد قرونم کشــــــــید و رفت تا از خیال گنـگ
رهایی، رها شــــــــــــــــــوم بانگی به گوش
خواب ســکونم کشید و رفت شـــــاید به
پاس حرمت ویرانه های عشــــق مرهم به زخم
فاجعه گونم کشـــــــــید و رفت دیگر
اســـــــــــیر آن من بیگانه نیســــــــــــتم از خود چه
عاشـــقانه برونم کشـــــــید و رفت