دلم تنگ است این شب ها . یقین دارم كه میدانی صدای غربت من را از احساسم . تو میدانی. شدم از درد تنهایی. گلی پژمرده و غمگین . ببار ای ابر پاییزی كه دردم را تو می دانی . میان دوزخ عشقت ، پریشان و گرفتارم . چرا ای مركب عشقم. تو آهسته میرانی . تپش های دل خسته ام. چه بی تاب و هراسانند . به من آخر بگو ای دل. چرا امشب پریشانی . دلم دریای خون است و پر از امواج بی ساحل درون سینه ام ... آری. تو آن موج هراسانی . همواره قلب بیمارم به یاد تو شود روشن . چه فرقی می كند . تو كه این را نمی دانی..

چند تا دوستم داری؟؟؟؟؟
همیشه وقتی یکی ازم می پرسید چند تا دووستم داری یه عدد بزرگی می گفتم..!! ولی وقتی تو از من پرسیدی...گفتم...یکی!!!!!
میدونی چرا؟؟؟
چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم.
دقت کردی قشنگ ترین و عزیزترین چیزای دنیا همیشه یکی هستن؟؟؟ ماه یکیه...!!! خورشید یکیه...!!! خدا یکیه..!! مادر یکیه..پدر یکیه...!!!
تو هم یکی هستی...!
وسعت عشق من به تو هم یکیه! پس اینو بدون که از الان و تا همیشه : ((( یکی دووستت دارم)))

چهار فصلش همه آراستگی ست

من چه می دانستم ، دل هر كس دل نیست

قلب ها صیقلی از آهن و سنگ

قلب ها بی خبر از عاطفه اند!!!

نمی خواهم برگردی
این را به همه گفته ام
حتی به تو
به خودم
اما نمی دانم
چرا هنوز
برای آمدنت فال می گیرم!!
چرا هنوز
پشت هزاران ترانه خاموش به انتظارت نشسته ام
تا ترا آرزو کنم!!
اما هنوز نمی خواهم برگردی
می دانی که دروغ نمی گویم
اگر هنوز ترا آرزو می کنم
برای بی آرزو نبودن است !!
و شاید هم
آرزویی زیباتر از تو سراغ  ندارم!!
اما هنوز هم نمی خواهم برگردی ......

من نشانی از تو ندارم
اما نشانی ام را برای تو می نویسم
در عصرهای انتظار به حوالی بی كسی قدم بگذار
خیابان غربت را پیدا كن و
وارد كوچه پس كوچه های تنهایی شو
كلبه غریبی ام را پیدا كن
كنار بید مجنون خزان زده و كنار مرداب آرزوهای رنگی ام
در كلبه را باز كن
به سراغ بغض خیس پنجره برو
حریر غمش را كنار بزن
مرا خواهی دید....
با بغضی كویری كه غرق عصاره انتظار است
نشسته ام پشت دیوار دردهایم.....

دوستم میگفت : یه جا سراغ داره که

دل شکسته رو خوب می خره

آدرس اونجا رو به زحمت پیدا کردم

تو یكی از کوچه های تنگ و تاریک

تابلو مغازه خیلی قدیمیه طوری که

اصلآ معلوم نیست چی نوشته

فقط کلمه قلب ویه کلمه که نصفش

پیداست، ابد.. که اونم به

هزار مصیبت میشه خوندش

صاحب مغازه یه پیرمرده

نشسته رو یه صندلی و داره

با یه تکه نخ محکم یه قلب رو وصله

میزنه وای چه قدر قلب اینجاست!!

بزرگ ، کوچیک، متوسط

یه سریشون تو شیشه الکل و

یه سری هم خشک کرده

و زده به دیوار

- سلام

- یه دل آوردم واسه فروش

چند بار شکسته؟ 

مگه مهمه؟ - 

:بله، هر چی کمتر بهتر 

- با اینها چیکار میکنی؟ 

:مگه نمیبینی؟ 

- آره خوب ولی واسه چی اینها رو جمع میکنی؟ 

:بده اون دلتو ببینم چند می ازه 

اون رو ورانداز میکنه و زیر لب 

یه چیزایی زمزمه میکنه: 

این دو تا درست میشه، این 

یكی خیلی بزرگه...

چند دقیقه فکر میکنه:

دل خودته یا پیداش کردی؟

:از کسی خریدی؟

- نه مال خودمه

 - چند میخریش؟

: قیمتی نداره.

- من اگه بخوام یكی ازت بخرم چند میدی؟

: بستگی داره.

- به چی؟

:کدومش رو بخوای

- مثلآ اون

:فروشی نیست

- چرا؟

:عتیقست

- مال کی بوده؟

: مجنون

- خب اون

:فروشی نیست

 - آخه چرا مگه مال کیه؟

: سواد داری زیرش نوشته که .....

- خب اون چی؟

: اون اصلآ فروشی نیست

- مال کیه؟

: مال خودمه

- حالا مال منو چند می خری؟

:یه کلام 5هزار تومن

چشام از کاسه زد بیرون،آخه چرا؟

:قلبت خیلی وصله داره

چند جاش هم اصلآ درست نمیشه

آدم معروفی هم که نیستی

- خب نیستم ولی عاشق که هستم

با مسخره پوزخندی زد و گفت:

:عاشق ، یه عاشق زنده؟؟؟ اصلآ با

عقل جور در نمیاد

این قلبهایی که میبینی همه

 مال عاشقهایی هست که از عشق

حقیقی مردن

پس تو چراهنوز زنده ای؟

پس تو عاشق نبودی

نه قلبت به دردم نمیخوره

دلم رو ازش پس میگیرم و

بر میگردم تو راه همش به جمله های

آخر پیرمرد فکر میکردم

((یه عاشق زنده اصلآ با عقل جور در نمیاد این

قلبهایی که میبینی همه مال عاشقهایی هست که از عشق 

حقیقی مردن پس تو چرا هنوز زنده ای؟)) 

به خونه که رسیدم یه راست به تختم اومدم و خوابیدم 

تو خواب دیدم که دارم با قلبم صحبت می کنم

اون میگفت: چرا می خوای منو بفروشی؟

اصلآ تو چرا انقدر

احساساتی هستی که من رو انقدر شکننده کردی؟

مگه گناه من چی بوده که مال تو شدم؟

همه رو بهم ترجیح میدی، هیچ وقت

به فکر من نبودی. حتی اون پیرمرد

هم واسه قلبش ارزش قائل

بود و نمی خواست بفروشه.ولی تو...

بعد هم زد زیر گریه

از خواب پریدم عرق کرده بودم و

چشمهام پر از اشک بود.دستمو رو قلبم گذاشتم

و مدام تکرار میکردم دوستت دارم دوستت دارم

 دیگه هیچ وقت نمی ذارم حتی یه

خراش کوچیک روت بیفته

قلبم تند تند میزد سرم رو روی

متکا گذاشتم و با تکرار جمله

دوستت دارم به خواب رفتم به

خواب آرومی رفتم

یه خواب ابدی

همیشه از خدا یه مونس می خواستم که منو بفهمه، درک کنه، حس کنه، سنگِ صبورم باشه .چه زود خدا به آدمایِ دل شکستش امید می بخشه و دلهایِ خسته و تنهایِ اونارو زنده می کنه.

.... تو بی سر و صدا اومدی تو زندگیم، ساده و بی ریا مثلِ خنده ها و نگاه های معصومانه ات. اسمِ زیبایِ تو را در آسمان به جستجو نشسته و چیده ام.

شاید عشقِ تو والا ترین مقامی است که به افتخارِ آن نائل آمده ام.

دوست دارم روشنی بخشِ زندگیِ من تو باشی تو که تمام ِسلولهایِ تنم رو بنام خودت قباله کرده ای، دوست دارم وقتی به خانه می آیم دست هایِ مهربانِ تو به استقبالِ چشم هایِ منتظرم به پرواز درآیند.

تو زمینی نیستی، تو فرشته ای هستی که خدا بر سرِ راهِ من قرار داده است.

هر شب وقتی  به جستجویِ تو می نشینم آسمان را در نگاهم جا میکنم ناخودآگاه به سجده می روم و تو را می بارانم.

تو شاه بیتِ غزل هایی هستی که جرقه اش را در ذهنم می زنی.

من دیگر از آنِ خودم نیستم بلکه خودم را در تو خلاصه کرده ام. همیشه در خاطراتم دست در دست تو باغچه زندگیمان را در ذهنم به تصویر می کشم.

بی تو تاریکم و با تو یلدایی ترین شبِ سال.

کنارم باش تا آجرهایِ زندگی را رج به رج در زیرِ ایوانِ نگاهت بچینم و بیتوته ای را که سالهاست در زیرِ پلکِ چشمانت بنا کرده ام و با مردمان چشمت به زندگی نشسته ام را به گریه وامدار زیرا در یک چشم بر هم زدن سقفِ آرزوها بر سرم آوار خواهد شد.

بخند ...
تا شاید با دروغی بر لبهای تو
چشمانم را ببندم

شاخه گلی تقدیم به تو كه یادت در فكر عشقت در قلب من،كلامت در ذهن من و عكس و بوی تو در میان

صفحات خاطراتم ماندگار است ای همدم لحظه های زیبای زندگی ام حضور آشنایت تكرار نا شدنی در زندگی

من شد و با تو بودن بهترین دلیل شاد بودنم است ای عزیزترینم نوشتم كه بدانی به حرمت عشقمان تا ابد با

تمام وجود دوستت دارم

عزیز من در جاده فدا شدن

اون كه هرگز نمی شه خسته منم

اونی كه با صد امید و آرزو

دلشو بسته به عشق تو منم

آخه تو پاك و نجیبی

تو یه احساس عجیبی

نكنه فرشته ای تو

تا ندای عشق دمید بر من

شوق زندگی دمید بر من

من یه کرم سیب بودم  و تو یه کرم ابریشم......

به هم قول دادیم که نه من دیگه سیب بخورم و نه تو دیگه دور خودت پیله بتنی...

اما...

اما نمیدونم چی شد...چطوری شد...که یه گاز از یه سیب گرفتم.....

من سیب خوردم و تو دور خودت پیله تنیدی.....

دوباره که عاشقت شدم خوب یادمه...

وقتی برگشتم.... من هنوز یه کرم سیب بودم با سیبایی که دیگه جایی واسه گاز زدن نداشت.....اما تو دیگه کرم ابریشم توی یه پیله نبودی...

تو یه پروانه قشنگ بودی که تو آسمون اوج میگرفتی...

اما من ..... این روزا از سیب های نیم خورده دور و برم متنفرم......

کاش می شد لحظه ای پرواز کرد

    حرفهای تازه را آغاز کرد

 کاش می شد خالی از تشویش بود

        برگ سبزی تحفه درویش بود

 کاش تا دل می گرفت و می شکست

     عشق می آمد کنارش می نشست

کاش با هر دل , دلی پیوند داشت

 هر نگاهی یک سبد لبخند داشت 

فریاد می نویسم، می خوانم،فریاد میزنم.... می نویسم از عشق،از تو از زیبایی سحر آمیز لبخندت، ومیخوانم تو را، که شاید مرا همدم نفس عاشقانه ی خود کنی. فریاد،فریاد میزنم از پشت آیینه ی قلبم، که شاید تو مرا دریابی و هم آغوش نفس عاشقانه ی خود کنی. ای کاش مرا از پرتوی زیبای نگاهت دریغ نکنی، ای که مستی نگاهت مرا غرق بودن تو میکند، """مرا دریاب